حریفا رو چراغ باده را بفروز که شب با روز یکسان است! درین غربت و ظلمات درین آشوب و غوغا خورشیدی نیست مهری نیست گرمی نیست صدایی نیست گرهست صحبت سرما و دندان است غیبت خورشید بیداری کش است ملول و خسته بدور از شبهات و تشویقها و ملامت ها چشم به آسمان دوخته تا شاید بارانی آید و فروشوید اندوههای برخاسته از دوری..آه ای باران ای امید جان بیداران!